Het Expressionisme

Het expressionisme is een modernistische stroming in de Europese kunst uit de vroege twintigste eeuw. In het expressionisme tracht de kunstenaar zijn gevoelens of ervaringen voor de waarnemer uit te drukken door een vervorming van de werkelijkheid. Expressionisme als stijl is vooral bekend in de dichtkunst en schilderkunst.

Het zette zich hiermee af tegen het impressionisme, dat het weergeven van de zintuiglijk ervaren werkelijkheid vooropstelde. In het expressionisme vervaagt deze band met de werkelijkheid, soms valt die zelfs helemaal weg. Hierdoor krijgen eerder niet voorstelbare, nieuwe vormen hun kans. De twee voornaamste uitgangspunten zijn dan ook: 'Er zijn geen wetten' en 'Wetten mogen door niemand worden opgelegd.'

Het expressionisme begon in Duitsland, met kunstenaarsbewegingen als Die Brücke, Der Blaue Reiter en het Bauhaus. In diezelfde tijd ontstond in Frankrijk het fauvisme, een met het Duitse expressionisme vergelijkbare kunststroming in de schilderkunst. In Nederland zijn twee stromingen van belang geweest binnen het expressionisme, De Ploeg in Groningen en de Bergense School in Noord Holland.

Het expressionisme had zijn bloeitijd in het eerste kwart van de twintigste eeuw.

Frederike Upmeijer wist al op 15-jarige leeftijd: ‘Ik ga kunstgeschiedenis studeren en aan geïnteresseerden vertellen over de schoonheid van kunst en cultuur’. En zo geschiedde, ze studeerde kunstgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen en is als freelancer al jarenlang werkzaam aan o.a. de Vrije Academie voor Kunsthistorisch Onderwijs, the School of Life. Frederike geeft lezingen in zalen door heel Nederland, in musea en soms op locatie.
Met een aanstekelijk enthousiasme vertelt zij in haar lezingen, colleges en tijdens kunst- en cultuurreizen, die haar overal in Europa en daarbuiten brengen, over kunst in de breedste betekenis, ‘want’, zegt ze, ‘dat is het mooiste wat er is!’